GÜNEŞİN MASUM ÇOCUKLARI
Bütün çocuklarım aynı pınarlardan gözyaşlarını toplarlardı, dokunduğum bütün eller yabancıydı bana, anlamadığım dilleri vardı, yalnızca kalplerine dokunmayı denedim, dilsiz bir derviş misali.. Her dokunduğum el yaşamak için bir adım attı hayata, dilllerini bilmeden güneşi yollarına çevirdik.. var olsunlar diye..
Anlamını bilmediğim cümlelere sığdırdım bakışlarımı, sizin için irili ufaklı yollar oluşturdum, var olun diye..
(Neşe Tuana)
