Yazdıkça Yaşıyorum...

Çocukken; oyuncaklarım başkalarına verileceği zaman oyuncağın...

Tue, 22 May 2012 07:43:42 -0400

Çocukken; oyuncaklarım başkalarına verileceği zaman oyuncağın geri takılabilecek bir parçasını koparıp dolabımda saklardım.

Sırası geldiğinde ya da vazgeçtiğimde sahip olduğum her şeyi paylaşmak istiyordum ama tamami ile başkasına ait olmasını istemiyordum.

…….

Başka çocuklara verilen oyuncaklarımın her bir parçasını yıllarca koparıp dolabımın gizli alt bölmesinde sakladım. Giyisi dolabımın bir bölümü 10 yıl içerisinde oyuncak parçaları ile dolmuştu, ve ben artık büyümüştüm..

Yıllar sonra, parçalarını topladığım oyuncaklarımı aramaya koyuldum.

Bulabildiğim bebeklerim ya tek kolluydu ya da tek bacaklıydı..

Babamın aldığı, anatomi bebeğinin ise sadece kalbini saklamıştım.

BÜYÜDÜKÇE..

“Büyüyünce ; insanların da bir parçasını koparıp kalbime yerleştiriyor, arkama bakmadan onları ateşe bırakıyordum. “

Sana bit diyen kimdi ben sadece git demiştim.

Yalnız Büyür İnsanlar / Neşe Tuana

‘Sensiz kalmak için’ başkalarına sığınmak diye bir...

Wed, 16 May 2012 16:05:00 -0400

‘Sensiz kalmak için’ başkalarına sığınmak diye bir hastalık var bayım,

Seni özlemek, noktalanmış satırlarına sığınmak, kağıda dökülen damlalara sığınmak..

Senden kaçmak için şiirleri ertelemek diye bir kaçış var bayım..

Seni özlememek için dinlemekten vazgeçilen şarkılar var bayım..

Hiç bilmediğiniz, bilmeyeceğiniz ömürlük bir yeriniz var bayım.

Sizsiz ağlayan bir kız var bayım..

Korkaksınız siz bayım..

Sizden kaçan sizi çok seven bir aptal var bayım.

Siz hep yalnızsınız bayım..

Sizinle ağlayan bir kız var bayım,

Sizsiz ama sizle.

Beraber yapabildiğimiz tek şeyi yapıp;

Ölüyoruz ‘beraber’ bayım.

Tanrı, bedenini cennete bıraktı; şansına yürüdün, ölüm yoktu, düşersen uçurumdu.

Neşe Tuana

Bir yerde bekleyen bir şeyler var, öyle zor ki ışıkların...

Sun, 06 May 2012 15:20:00 -0400

Bir yerde bekleyen bir şeyler var, öyle zor ki ışıkların arkasında güneşi aramak, karanlıktan çıkacak ebedi güneşi beklemek..

Gözyaşlarını sıkıştırdığın karanlık, hayallerinin dipsiz kuyularında derinleşerek çığ gibi büyüyor. Neredesin? Güneşimiz de kaybolmaya başladı. Kavuruyor bu özlem bizi.. Gözlerin gözlerimin içinde, karanlıklarım yok oluyor seninle beraber..

Gülüyorsun; yine gözlerimin içinde, ağlıyorum; damlalarım oluyorsun, çirkinliklerime sarılıyorsun, ben oluyorum sendeyken, ‘biz’ oluyoruz.. Yeni bir özne oluşturuyoruz; ’ ikimiz’

Herkes farklı görüyor nirühurum.. Hayır, hayır.. Bize güneş, bize aydınlık.. gece yok, gece asi, gece aydınlık.. ‘sensiz senli’ geceler..

Nirühurum..

“Mutlu Aşk Yoktur’ demişti bir zamanlar yaşlı bir amca.. Yaşarken, bütün cümlelerimi yarınlara, öylesine devrik döşedim ki, ‘mutlu aşk yoktur’ kayboldu.. “

Neşe Tuana / Kayboluşlar

Hayattan ‘anıları’ alın geriye ne kalır ki?

Wed, 18 Apr 2012 03:28:20 -0400

Hayattan ‘anıları’ alın geriye ne kalır ki?

Ve bunu da yazdım.. Çünkü o bir aykırılıklar adamıydı, kendi...

Mon, 16 Apr 2012 04:04:18 -0400

~~Ve bunu da yazdım..~~

Çünkü o bir aykırılıklar adamıydı, kendi cinsinin aynısına âşık oluyordu.

Onu tanıdığında emsalsiz bir karanlığın ve aydınlığın elini tutmuştu.

Sorgulamaya başladı elindekileri..

Dudağına dokunduğunda; ruhunun serin haneleri de ortalığa saçılmıştı.

Gizleyecek hiç bir şeyi kalmamıştı.

Bağırıyordu;

Dudakların bir çığlık..

“Benim misin sen?” dedi adam, kadına.

Kabullenemiyordu, öylesine bir düştü ki..

Belli ki adam o gün hayatına doğan güneşten sonra bir başkasıydı..

Bir zamanlar topraktan gelen bütünlüğün ~~o gün~~ bilmediği bir şey vardı;

Ona doğumundan sonra nasıl olmasını gerektiği söyleyen bir harita verilmemişti.

“Sürrealist yaklaşımın etkin bakışlarına kıstırılıp kalmıştım, üstelik olmayan toprağın kokusunu içime çeke çeke yaşamak güzeldi..”

Kabul edilememişler / Neşe Tuana

Photo

Sun, 15 Apr 2012 17:11:08 -0400

Photo

Sun, 15 Apr 2012 17:09:47 -0400

HER MISRANDA BEN VARIM...

Sun, 15 Apr 2012 15:46:00 -0400

Ben bir şiirim zaten..
Şairimin kalemine bakıyor her şey..
Ben şairine aşık bir şiir…
Kalemini bile kırsa beni sevdiğinden derim..
Şairin şiiriyim ben.. Her satırı benim,
Her satırı benim, benimdir her satırı..
Her noktada tekrar heycanlanırım..
Yaz beni, güzel yaz, bir hayat ver diye..
ağlat beni, güldür beni..
üz beni..
Ama gitme..
Ben aşığım..
Ben mısrayım..
Fırtınalı denizlerden berrak sulara koşan..
Karanlık bulutlardan, gizlenen Güneşe bakan.
O benim işte..
Mısralarıyım ben şairin.. Şairine aşık ben..
Üzse de, sevse de… O benim şairim.
Ben ona aşığım…
yeter ki gitmesin, beni bırakmasın
Bırakmasın beni noktasız..
Noktasız hayat bilinmeyen bir uzayda kaybolmak.
Yeni bir başlangıca giden bir cümlenin hiç olmaması demek..
Beni noktasız bırakma ki, her yeni cümlende yeni bir ümit dileyim.
Virgülleri bana bırak..
Her virgülde seni güldürürüm..
Her virgülde huzuru hatırlatırım..
Sen noktaları koy..
Hiç son olmasın..

ANONIM.

Sevmiyorsan gelmeyeceksin bana, Gözlerim güzel diye yüzüme...

Sun, 15 Apr 2012 13:37:54 -0400

Sevmiyorsan gelmeyeceksin bana,

Gözlerim güzel diye yüzüme bakmayacaksın

Alacaksın,

İliklerinde saklayacaksın beni

Damarında yaşayacağım

Nakli imkânsız iliklerin gibi olacağım..

Senin yanında çirkin de olacağım,

Sevimsiz de..

Kirpiklerimin uzunluğuna aldanmayacaksın

Kalbime bakacaksın..

Gözlerimin içine..

Güzel gözlerim çapaklı da olacak..

Yalnızca ‘yalnız’ olmayacağım..

Çirkinken de sadece senin, güzelken de sadece senin olacağım..

Sevmiyorsan gelmeyeceksin bana

Korkacaksın..

Bileceksin ki;

Yanımdan gittiğinde hayatın darmadağın olacak..

Sevmiyorsan gelmeyeceksin bana

‘“Birleşmeyecek ise kesiştirmeyeceksin yollarımızı”

Birleşmeyeceği halde kesiştiriyorsan,

Zorluyorsan;

Bileceksin ki ben gitmek istediğim zaman sen bir hiç olacaksın..

“Keşke bütün insanlar bu kadar açık olsa, dibinde taşı görünen denizler gibi, şeffaf, yalın, net ve yakın..”

Ve keşke bütün insanlar gerçekten kendini tanısa..

Bir düş/Neşe Tuana

Photo

Sat, 14 Apr 2012 11:01:23 -0400

Üç linki, farklı sekmelerde, aynı anda açın.Gözlerinizi kapatıp...

Sat, 14 Apr 2012 08:32:25 -0400

Üç linki, farklı sekmelerde, aynı anda açın.
Gözlerinizi kapatıp ‘çok mutlu olduğunuz bir anıyı’ hatırlayın…

http://www.rainymood.com/
http://www.forestmood.com/
http://fizy.com/#s/16qck3

‘Çaya kaç şeker istersin?’ diyen bir ses olmalı...

Sat, 14 Apr 2012 06:01:19 -0400

‘Çaya kaç şeker istersin?’ diyen bir ses olmalı ara sıra..

Sıcak çay masum bir bahane..

Onca insan, onca şehir, müthiş bir kalabalık..

Trenler, otobüsler hatta bir uçak bileti..

Uzak veya yakın hiç fark etmiyor.

Gidecek hiçbir yerim olmuyor benim…

“-Hayır hayır..

Sadece sen beni tamamlıyorsun.”

Neşe Tuana

Seni seviyorum adam.. Umutla doluyor gözlerim sana baktığı...

Fri, 13 Apr 2012 15:57:00 -0400

Seni seviyorum adam..

Umutla doluyor gözlerim sana baktığı zaman

Ellerimi alıştırdığım soğuk yok oluyor

Sen oluyor her şey

Öylesine mutlu,

Öylesine renkli,

Öylesine sevgili,

En sevgili..

Sen sevgili..

Seni seviyorum adam

Korkuyorum

Diyorum ki uzatsam mı elimi sana?

Seni seviyorum adam

Başkasına yazıyorum yine sana yol alıyorum

Gel işte..

Yolumuz uzun, balon falan uçururuz beraber..

Senin için her şeyi yaparım

Gel işte..

Çocukluğumu bile unuturum senin için..

Seni seviyorum adam

Uzaktasın falan

Mesafe dediğin nedir ki?

Bir uçak, bir otobüs, bir tren..

Gel işte..

Elimi uzatıyorum, yetmiyor tek başına

Soğuyorum tek başıma

Elimi tut..

Seni seviyorum adam

Ağlıyorum…

Gitme sonsuza kadar

Seni seviyorum adam

Söyleyemiyorum..

Sır/ Neşe Tuana

gözlerimi de kaçırıyordum konuşurken.. merhaba sevgilim, kim...

Fri, 13 Apr 2012 15:09:00 -0400

gözlerimi de kaçırıyordum konuşurken..

merhaba sevgilim,

kim olduğunu bilmesem de sana bu satırları yazarken seni çok sevdiğimi bilmeni isterim.

Yazar, giriş cümlesinde hikâyeyi katletti, gelişme bölümünün güzel olmasını beklemeyin, evet beklemeyin..

Çünkü ben, sonuç bölümünden başlangıca adım atan, ketum bir kızım.

Çünkü o yok..

Şimdi şu an, şu dakika o bir yerlerde gülüyor ya da ağlıyor, ya da uyuyor ya da ‘neredesin?’ diye o da seni arıyor.. evet evet beni değil ‘seni’..

Çünkü bu bir ‘çoğunluk hayali’

‘Canım’ dedim ya adama, birinci tekil ve ikinci tekil şahısı ‘tek bir sözcükte’ birleştirdim, ‘biz’ yaptım.

“Canım..”

Tek bir sözcük ile mucize yaratmayı bilir misin?

“Gökyüzü avuçlarıma küçük bir mucize bıraktı, sımsıkı tutarken kaybolduğunu gördüm.. oysa ben mucizelere inanmazdım”

Kayıp Yüzler/Neşe Tuana

KOKU..

Fri, 13 Apr 2012 07:06:20 -0400

yolun başında ‘kötülük’ ile karşılaşmıştık,

-beraber giremezsiniz deyince,

elini bıraktım ve tek başıma içeriye girmek istedim.

Girişte farklı insanlar vardı, birer birer sıraya dizilmişlerdi.

İçeri yürüdükçe insanlar çoğaldı, karanlığa büründük.

Gece değildi ama göremiyorduk..

Nereden bulacaktım seni?

Kokun..

“Mutluluğun kokusunu alabilen insanlar vardır, ve kokusunu unutmayanlar..”

Neşe Tuana

Islanmıştın yine. Ellerinin sıcaklığını değiştirmeyen bir...

Tue, 10 Apr 2012 07:41:01 -0400

Islanmıştın yine.

Ellerinin sıcaklığını değiştirmeyen bir mevsimde yaşıyorduk, Sen her zaman ki gibi oradaydın, yine bana geliyordun.

Her şey o kadar ‘sendi’ ki..

Her şey bu kadar sen iken, kısa hikâyeler bile uzun yazılıyordu, bitmiyordu..

Yaşamak değildin sen, ölümsüzlüktün..

Ve ben bu ölümsüzlüğü, bir ateş ile trajediye çevirdim..

Sen Yokken Uyuyamam/ Neşe Tuana

‘Beynimi s… bu acıdan kurtulmak istiyorum, Kimsen...

Sat, 07 Apr 2012 11:04:00 -0400

‘Beynimi s… bu acıdan kurtulmak istiyorum, Kimsen artık gel’ dedi.

Muhtemelen koyu bir yalnızlığın acemi bir figüran oyuncusuydu. İlla ki alışacaktı, bu oyuna..

Alıştıkça, başrole yükselecekti hayatı..

Başroldeyken, bırakıp gitmeyi öğrenecekti.

Başkaları yaptığında eleştirdiği ne varsa hepsini birer birer yapmaya başlayacakdı, diğer insanlar gibi..

“En çok da gidenlerden nefret ediyorum, hepsini lanetliyorum, kutuplara ulaştığınızda hiç mutlu olamayın emi?”

Gidenler/ Neşe Tuana

Photo

Fri, 06 Apr 2012 07:19:59 -0400

Photo

Thu, 05 Apr 2012 13:09:28 -0400

Çocuktum.. Anladım ki ben sadece kendimi...

Thu, 05 Apr 2012 08:34:37 -0400

Çocuktum..

Anladım ki ben sadece kendimi seviyordum,

Başkalarını severken ikiye bölünüyordum.

Evet, ben masum değildim,

Hepsini kendime alıştırıyor,

Hayatı ‘Biz’leştiriyor,

Sonra gölgemi de alıp kaçıyordum.

Arkama bakmayı bile düşünemiyordum.

Ayaklarımın altından şehirler kayıyor, yerle bir oluyor,

İnsanlar ölüyor..

Yine de önemsemiyordum..

Yürüyordum sadece..

Büyüdüm.

“Ve hayatıma giren tüm erkeklerden;

bir daha hayatımdan çıkamadıkları için,

onları hep terk ettiğim için

ÖZÜR DİLERİM…”

Af/ Neşe tuana